Psychobiologia

Psychobiologia traktuje chorobę jako bodziec do rozwoju świadomości. Według niej choroba jest sensownym, bio – logicznym programem Natury, który próbuje naprawić to, co nie funkcjonuje w zgodzie z Jej uniwersalnymi prawami , nie współgra w harmonii z Wszechświatem. Jest wezwaniem do zatrzymania się i przyjrzenia sobie, swojemu życiu, rzeczywistości , w której żyjemy i zadaniu sobie pytania : czy JA tak właśnie chcę żyć ? Czy Ja tak właśnie chcę myśleć ? Czy naprawdę, w głębi duszy, tak właśnie czuję ? A może prawda jest inna od tej, którą głośno i szeroko głoszę ? Może, tak naprawdę nie zgadzam się z narzuconymi schematami, stereotypami ? Może mój pogląd, MOJA racja krzywdzą kogoś? Może nie szanuję tego, że każdy z nas jest inny, że każdy z nas inaczej doświadcza i przeżywa życie ? Może roszczę sobie, aby wszyscy żyli według MOICH norm ? Dotyczy to także naszej zgody na życie swoim życiem przez nasze „własne” dzieci i naszych „własnych” partnerów, a także rodziców. Nasza niezgoda na rzeczywistość taką, jaka jest, buduje nasz konflikt. Próba zarządzania światem według naszych widzi-mi- się, bo ja tak uważam, bo wszyscy tak powinni, bo tak się robi / nie robi….., bo normalni ludzie to przecież powinni….. jest brakiem szacunku do różnorodności i bogactwa świata , czuciem się lepszym od innych, nadawaniem sobie prawa do mówienia innym, jak mają żyć. To głęboki konflikt, który prędzej lub później zamanifestuje się chorobą. Przywracanie zdrowia będzie wymagało od nas poszerzenia swojej perspektywy, próby spojrzenia na problem spoza własnego, ograniczonego przecież, punktu widzenia. Próby zrozumienia, ujęcia w szerszy kontekst, tego, co się wydarzyło, czy aktualnie dzieje. Będzie trzeba wziąć odpowiedzialność za swoje uczucia i myśli, które ten konflikt generują. Będzie trzeba wprowadzić zmiany w swoim życiu, takie zmiany, które przyniosą wolność nam i naszemu otoczeniu, możliwość podejmowania przez każdego własnych decyzji i życia w zgodzie ze sobą. Miłość jest wolnością. Wolnością z poszanowaniem prawa do wolności innych. Wymaga uważności na siebie i swoje potrzeby, wymaga zaopiekowania się sobą jak najlepsza matka i ochrony siebie, jak najlepszy ojciec. Zawsze w poszanowaniu tych samych praw dla innych. To oznacza dorosłość, dojrzałość.